وقتی گزارش تصویری محمد مساعد از وضعیت دردناک کارگران نیشکر هفت تپه را دیدم بی اختیار یاد کارگران الکتریک رشت افتادم. هر دو از غول های صنعت و اقتصاد ایران بودند اما دولت ها به بهانه خصوصی سازی ، خصولتی شان کردند و کمر به نابودی شان بستند.
سرانه اختصاصی برای فضای ورزشی در جهان 2 و نیم متر برای هر نفر است و این سرانه در کشورمان و در برنامه پنجم توسعه برای هر نفر یک متر فضای ورزشی پیشبینی شده است اما مطابق آمارهای سال ۹۷ سرانه فضای ورزشی در کشور ۷۶ سانتی متر است.
سرمایه اجتماعی شاید بحث به نظر سادهای است که با عدم آگاهی از کارکردها و مفاهیم آن باعث شده به یک عنوان ویترینی تبدیل شود و ما در مراودات و گفتگوها و سیاستگذاری ها در حد یک عنوان بهره ببریم.
فرهام زاهد عضو شورای اسلامی شهر رشت نسبت به برخورد با گروهی که در حال نواختن موسیقی در پیاده راه فرهنگی رشت بودند واکنش نشان داد.
اخیرا مطلبی با عنوان آقای استاندار شما شاهین بوشهر را به شهرداری بوشهر تبدیل کردید چون شهر شما بود؟ منتشر و به صحبتهای اسماعیل حاجی پور در جلسه شصت و یکم شورای رشت پرداخته شد که مروری بر آن پس از اظهارات مریم بخشی خالی از لطف نیست.
محمدرسول محمد پور در یادداشتی به اتفاقات اخیر مدیریت شهری رشت واکنش نشان داد.
حامیان دولت تدبیر و امید در انتخابات مجلس دهم در تالش نتوانستند احساسات خود را زیر پا بگذارند تا از یک چهره معتدل با توانایی بالا حمایت کنند و این امر باعث شد تا حمایتشان بی ثمر شود و باز هم طیف اصولگرایان و جبهه پایداری پیروز میدان شوند.
انتخاب شهردار رشت این بار با پدیده جدیدی مواجه بوده و آن هم ظهور کانال های جعلی تلگرامی با هدف تخریب تعدادی از اعضای شورا بوده است.
فاتحه اخلاق آنجایی خوانده شده که کسانی که خود آغاز کننده این بی حرمتی ها هستند و در پشت پرده ها آخرین هنجارشکنی ها را اجرا می کنند برای دیگران کلاس درس اخلاق و ادب می گذارند و از بی حرمتی ها شکواییه دارند.
پس از دیدن استوری جنجالی رضا رسولی مبنی بر مسدود شدن کوچه های شورا توسط ماشین سنگین،حضور چماق داران و نیروی امنیتی، تصمیم گرفتم که خودم از نزدیک ماجرا را پیگیری کنم.
روزهایی آشنا بر ما می گذرد. روزهای انتخاب شهردار که همیشه در این دو دهه جانفرسا بر ما گذشته است. رشت شهری رها شده در امواج زیاده خواهی این و آنان به غلط تعابیر روزمرگان، چپ و راست...
در دهه های 20 و 30 و 50 خورشیدی قتل یا اعدام چهار روزنامهنگار در ایران سر و صدای بسیار کرد ولی خون آنان دامان مسببان شان را گرفت...